Depresja Gdańsk Gdynia

Terapia depresji PSYCHOLOG GDAŃSK GDYNIA
Terapia depresji  PSYCHOLOG GDAŃSK GDYNIA

 Depresja i terapia depresji PSYCHOLOG GDAŃSK GDYNIA

Zespoły depresyjne

Inaczej zwane jako epizody depresyjne. Czas trwania depresji epizodycznej nie przekracza dwóch lat i jako jedna z nielicznych diagnozowana jest na podstawie mocnych objawów w początkowej fazie depresji. Wśród gatunków depresji rozróżniamy również zaburzenia depresyjne nawracające.

Depresja endogenna,

Dystymia  (rodzaj depresji przewlekłej o podłożu nerwicowym) stanowi jedną z chorób psychicznych, w której przebiegu pacjenci doświadczają obniżenia nastroju. Dystymia jest problemem przewlekłym, który nierzadko utrudnia pacjentom życie nawet przez wiele lat. Zdarza się, że istnienie dystymii jest bagatelizowane i niezauważane zarówno przez samego chorego, jak i jego otoczenie. Problemem warto się jednak zainteresować, ponieważ istnieją metody pozwalające skutecznie leczyć dystymię, dzięki którym codzienne funkcjonowanie chorych może ulec znaczącej poprawie.

W przebiegu dystymii przeważającymi objawami są te, które dotyczą obniżenia nastroju – schorzenie należy do grupy zaburzeń afektywnych. Problem określany bywa również jako przewlekła – termin ten może się jednak wydawać nie do końca prawidłowy ze względu na to, że w przebiegu czystej dystymii objawy nie osiągają takiego natężenia, które mogłoby stanowić podstawę do postawienia rozpoznania depresji.

Problemem w przypadku dystymii jest to, że dolegliwości z nią związane występują przez długi czas. Ze względu na to znaczna część, niestety, nie poszukuje specjalistycznej pomocy. Pierwsze objawy dystymii pojawiają się najczęściej w okresie dojrzewania i wczesnej dorosłości, przez co uznawani bywają za osoby z natury mniej wesołe.

Dystymia jest zdecydowanie częstsza, niż można by przypuszczać. Ryzyko zachorowania na nią w ciągu całego życia szacowane jest na około 6%. Wśród osób borykających się z problemem przeważają kobiety – dystymia występuje u przedstawicielek tej płci 2 do 3-krotnie częściej niż u mężczyzn. W zależności od wieku, w którym pojawiły się u pacjenta pierwsze objawy dystymii, wyróżnia się dwie postacie schorzenia: dystymię wczesną (z początkiem dolegliwości przed 21. rokiem życia) oraz dystymię późną (z pierwszymi objawami po ukończeniu 21. roku życia).
Do objawów dystymii zaliczane są:

stale obniżony nastrój,
zmniejszona możliwość odczuwania szczęścia (tzw. anhedonia),
stałe uczucie zmęczenia,
myśli dotyczące bezsensu świata i własnego funkcjonowania,
niska samoocena,
problemy somatyczne, takie jak zaburzenia snu (zarówno zwiększenie ilości godzin spędzanych w łóżku, jak i bezsenność), zaburzenia jedzenia (spożywanie większej ilości pokarmów lub odwrotnie – brak apetytu),
rozdrażnienie (objaw ten szczególnie dotyczy dzieci z dystymią, może on nawet dominować nad obniżeniem nastroju),
zmniejszona aktywność,
unikanie kontaktów społecznych,
spowolnienie myślenia i problemy z koncentracją.

Powyżej wymienione dolegliwości mogą być związane z depresją – aby móc postawić u pacjenta diagnozę dystymii, objawy nie mogą mieć takiego nasilenia, które pozwalałoby rozpoznać właśnie depresję (dystymię można więc przedstawić jako zaburzenie o mniej burzliwym przebiegu niż depresja).

W rozpoznawaniu dystymii bierze się pod uwagę nie tylko występowanie u pacjenta wymienionych objawów, ale i czas, przez który są one obecne. W przypadku osób dorosłych rozpoznani przewlekłej depresji postawić można wtedy, gdy dolegliwości utrzymują się przez minimum dwa lata. Nieco inny okres utrzymywania się objawów wymagany jest w przypadku rozpoznawania dystymii u dzieci i nastolatków – w tej grupie dolegliwości muszą bowiem trwać więcej niż rok.

Dystymia to problem przewlekły, trwający nawet przez wiele lat. W tym czasie pacjent może doświadczać również innych schorzeń – jedną z możliwości jest zachorowanie na depresję. W takiej sytuacji mówi się o istnieniu u chorego „podwójnej depresji”.

Terapia depresji PSYCHOLOG GDAŃSK GDYNIA